|
Written by Administrator
|
|
Sunday, 13 February 2011 16:41 |
|
De Noord-aa Polderloop 2011 - Roadrunners Zoetermeer.
Gestart onder het motto, in de buurt van PR zou leuk zijn. Sinds kort ben ik hopeloos argeloos meeloper met de meedogenloze maar mateloos enthousiaste tomelozen (of is hiermee het geheime syndicaat per ongeluk in de openbaarheid gebracht, sorry daarvoor) en het trainingsschema voor de voorjaarsmarathons laat ogenschijnlijk weinig ruimte voor echt snelle PR tijden. Desondanks vooraan de startlijn gestart maar de teamgenoten laten lopen - althans er was een gat maar het werd niet groter. Om toch profijt te hebben van deze hazen heb ik het gat toch maar gedicht en dankbaar gebruik gemaakt van hun diensten. Tot 8 km was het een hechte groep, toen kwamen de eerste scheurtjes. De koploper in ons groepje kon nog harder maar dat was aan de rest niet besteed en de groep viel uiteen. Vanuit het middenveld toch nog het gemiddelde van ongeveer 4.08 m/km vast kunnen houden in de wetenschap dat het oude pr op 4.18 m/km stond. Moest dus 'makkelijk' kunnen. Op 1h2m10 à 15 gefinished - de officiele tijd moet nog volgen. Maar voor mij een prima resultaat, PR van 1.04.31 verbroken. Nu een weekje rust!
Prima loop, prachtig weer!
Runkeeper log: http://runkeeper.com/user/mlooman/activity/25852225
|
|
Last Updated on Sunday, 13 February 2011 16:56 |
|
Written by Administrator
|
|
Sunday, 31 October 2010 14:17 |
|
Het was een hele ervaring, met superweer! Mijn langste training die ik kon inplannen was één dertig-plus loop drie weken ervoor, verder kon ik niet opbouwen want dan zou ik te weinig rust hebben genomen. Desondanks ging het super tot een km of 28 - ik liep steeds voor de 3.30 pacers. Mijn eerste doel was eigenlijk 4.00 uur en hooguit aanhaken bij de 3.45 pacers maar omdat ik vrij ver voor in mijn startvak stond ben ik in de verleiding gekomen de snellere groep te volgen.
Op 28 voelde ik wat kramp in mijn kuit ontstaan en ging het tempo eruit. De 3.30 pacers haalde mij in en daarmee begon het verval... Met steeds zwaardere benen en groepen die me inhaalden werd ik omstreeks 3 km voor de finish in het vondelpark door de 3.45 groep ingehaald. Nog aanhaken was er absoluut niet bij. Gevoelsmatig sjokkend heb ik de finish gehaald in 3.49.54 Mijn gps doogifte naar het internet was op 1 km voor het einde leeg - spannend voor het thuisfront dus :)
Geleerde lessen, meer lange duurloop trainen, beter verdelen/niet te snel weg, en nieuwe batterijen voor de gps iphone.
|
|
Last Updated on Sunday, 31 October 2010 19:05 |
|
|
Written by Martijn
|
|
Saturday, 16 October 2010 18:55 |
|
De vooravond van mijn eerste marathon lijkt me een geschikt moment om een blog te starten! Deels om mijn eigen ervaringen als recreatieloper terug te kunnen lezen, maar ook voor een ieder die inspiratie zoekt voor een volgend evenement!
|
|
Last Updated on Saturday, 16 October 2010 19:08 |
|
Run am Ring, 21 augustus 2010, Nordschleife (Eifel - Duitsland) |
 |
 |
 |
|
Written by Martijn
|
|
Saturday, 16 October 2010 19:02 |
|
Stel je voor, het circuit van Zandvoort, maar dan 24,4 kilometer aan één stuk, lukraak over het beginnende berglandschap van de Eifel gedrapeerd met een hoogteprofiel tussen de 300 en 600 meter. Dat is de Nordschleife van de Nürburgring. Normaal gesproken is het circuit het domein van een bont gezelschap autos, van sleutelbrikken tot Porsches GT en exoten als Pagani en Aston Martin. Tijdens de zgn. Touristenfahrten is het circuit tegen een vergoeding open voor iedereen die er op wil. Formeel gelden de gewone verkeersregels, maar snelheidslimieten zijn er niet op deze afgesloten kronkelige 'provinciale weg'. Langs het circuit ziet het er al angstaanjagend uit, laat staan op het ciruit. Eén weekend per jaar is het circuit het toneel van lopers en fietsers tijdens Rad & Run am Ring, en dit keer was er een Roadrunner bij.
 Het openingsnummer op zaterdagmorgen is de 24,4 km Nürburglauf. Samen met zo'n 1300 anderen starten we om kwart voor negen 's ochtends. Hoewel de temperatuur een uurtje daarvoor nog maar 14 graden was, is het nu al midden 20, dat wordt nog wat. Eerst wordt als warming-up het F1 circuit gerond, waarna het circuit na drie kilometer overgaat op de legendarische Nordschleife. Direct duikt het circuit naar beneden en beginnen de klappen op de knieën. Als vlakland loper is het even aftasten hoe hard je de heuvel af kunt denderen; dit gaat immers nog 9 kilometer zo door, dik 300 meter omlaag naar het dal bij Breidscheid. Je hebt je knieën daarna nog hard nodig om weer boven te komen! Het circuit is voorzien van een grasberm, tijdens de steilste stukken omlaag heb ik dankbaar gebruikt gemaakt van de demping hiervan. De laatste kilometers omlaag kreeg ik vertrouwen in het mechaniek, en heb nog wat aangezet om tijd in te lopen hoewel ik geen hoog doel gesteld had; rond komen en liefst binnen 2,5 uur.
Na 11 km wordt bij Breidscheid het laagste punt bereikt; op dat moment zijn al roemruchte stukken circuit gepasseerd met namen als Flugplatz, Adenauer Forst en de Füchsrohre. Maar dan lijkt de brug open te gaan, en jij moet er tegenop klimmen.. De klim naar Bergwerk - waar Niki Lauda ooit serieus in de problemen kwam - zet de toon voor de verschillende steile stukken die nog komen gaan. De eerste klim lijkt nog in het ritme van het duurlooptempo door te zetten, maar de snelheid is er gelijk uit. Vervolgens komt een eind vals plat afgewisseld met stukjes klimmen en dalen. Na de Karussel - een haarspeldbocht uitgevoerd als kombaan - komt de kern van de training; een stuk klimmen op een hellingpercentage van minstens achttien procent. Het laatste stuk hiervan heeft doorrennen hoegenaamd geen zin en ik besluit te gaan lopen om zo gelijk wat te herstellen en de volgende drankpost aan te doen. Op 20 kilometer komt het laatste rechte stuk van ca. 5 kilometer in beeld. Auto's kunnen hier normaal vol gas geven - ook al gaat het nog steeds licht omhoog. Een rekensommetje leert dat het voor mij geen zin meer heeft om voluit te gaan want twee uur rond is niet meer haalbaar, daarvoor kom ik 5 minuten te kort. Ik besluit gewoon tempo te houden en geniet van het idee zonder kleerscheuren rond te gaan komen.
  Op de startgrid voor de finishlijn versnel ik nog om binnen de 2u10min te blijven, met succes: 2u09m56s. Het royaal verstrekte alcoholvrije bier smaakt onder deze omstandigheden zelfs prima. De GPS log wordt live doorgestuurd naar het internet, dus de felicitatie-sms van het thuisfront laat niet lang op zich wachten. Ik vond het de moeite waard de Eifel aan te doen voor deze loop. De organisatie schijnt voor de wielrenners een hoop steken te hebben laten vallen, dus of er volgend jaar een editie volgt? Als dit het geval is ben ik er weer bij. Twee uur moet kunnen, iets harder omlaag en doorzetten op het einde..
links:
|
|
Last Updated on Sunday, 26 December 2010 21:44 |
|
